Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/17525 K.2011/5314
Özet: (1) Uyuşmazlık, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin 14.02.2011 tarihli Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararının Yargıtayca incelenmesi ve TCK 103/3, 103/6 maddelerinin uygulanmasıyla ilgili eksikliklerin iddia edilmesiydi. (2) Yargıtay, sanığın mahkûmiyetine ilişkin kararın kanuna aykırı olduğunu belirterek, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle kararla hükmü bozdu.
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda: atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2011 gün ve 2010/398 Esas, 2011/20 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK.nun 103. maddesinin 3. fıkrasında artırım nedeni olarak yalnızca kan hısımlığı öngörülüp kayın hısımlığı artırım nedeni olarak düzenlenmemiştir. Sanık mağdurenin eniştesi ise de; mağdurenin annesi ile birlikte ayrı evde ikamet ettikleri, sanığın mağdureyi koruma ve gözetmekle yükümlü olduğuna dair dosya içinde bir bilginin bulunmadığı, keza ceza miktarını artırım nedenleri ile ilgili yorumların da dar yapılması gerektiğine ilişkin genel ilke de gözetildiğine, tebliğnamede sanık hakkında TCK.nun 103/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanma koşullarının tespiti için mağdurenin olaydan dolayı ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereği usulüne uygun olarak teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alındıktan sonra, TCK.nun 103/6. maddesinin tatbikine gerek olup olmadığına karar verilmesi yerine, mağduresi bulunduğu başka bir suç için, başka bir dosyada alınan raporla yetinilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılanlar vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
5237 sayılı TCK.nun 103. maddesinin 3. fıkrasında artırım nedeni olarak yalnızca kan hısımlığı öngörülüp kayın hısımlığı artırım nedeni olarak düzenlenmemiştir. Sanık mağdurenin eniştesi ise de; mağdurenin annesi ile birlikte ayrı evde ikamet ettikleri, sanığın mağdureyi koruma ve gözetmekle yükümlü olduğuna dair dosya içinde bir bilginin bulunmadığı, keza ceza miktarını artırım nedenleri ile ilgili yorumların da dar yapılması gerektiğine ilişkin genel ilke de gözetildiğine, tebliğnamede sanık hakkında TCK.nun 103/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanma koşullarının tespiti için mağdurenin olaydan dolayı ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereği usulüne uygun olarak teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alındıktan sonra, TCK.nun 103/6. maddesinin tatbikine gerek olup olmadığına karar verilmesi yerine, mağduresi bulunduğu başka bir suç için, başka bir dosyada alınan raporla yetinilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılanlar vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.