Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/15846 K.2013/11250
Özet: (1) Uyuşmazlık, mağdure vekili tarafından sanıkların hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat ettirilmesi talebi üzerine yapılan inceleme ve temyiz başvurusu; (2) Mahkeme, sanıkların beraat kararlarını onaylayarak davayı bozdu ve 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar vererek hükümlerin iptalini gerçekleştirdi.
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Suluova Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2009 gün ve 2009/40 Esas, 2009/265 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin kanuni temsilcilerinin sanıklardan şikâyetçi oldukları ve davaya katılmalarına karar verildiği, davaya katılmak isteyip istemediğinin kendisine usulünce sorulmayan mağdurenin zorunlu vekilinin de mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'ın davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ... 'ın katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle yapılan incelemede;
Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Dosya içeriğine göre, olay günü mağdurenin kendisinden iki yaş büyük ağabeyi ... ile sokakta oyun oynadığı sırada yanlarına gelen ailece tanıdıkları sanık ...'ün, ...'a para vererek 50 metre uzaklıktaki bakkala gönderdiği, mağdurenin ise kendi yanında kalmasını istediği, ...'ın bakkaldan döndüğünde mağdureyi ve sanığı göremeyince durumu ailesine anlattığı, mağdurenin 3 gün sonra Suluova ilçesindeki bir parkta elinde not kağıdı olduğu halde bulunduğu anlaşılan olayda, ...'ün olay günü mağdureyi ve ağabeyi ...'ı görerek onlara para verdiği yönündeki ikrarı, mağdurenin duruşmada alınan beyanında da ...'ün bir arabaya bindirerek kendisini götürdüğünü belirtmesi karşısında sanığın atılı suçu işlediği gözetilmeksizin mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin kanuni temsilcilerinin sanıklardan şikâyetçi oldukları ve davaya katılmalarına karar verildiği, davaya katılmak isteyip istemediğinin kendisine usulünce sorulmayan mağdurenin zorunlu vekilinin de mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'ın davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ... 'ın katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle yapılan incelemede;
Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Dosya içeriğine göre, olay günü mağdurenin kendisinden iki yaş büyük ağabeyi ... ile sokakta oyun oynadığı sırada yanlarına gelen ailece tanıdıkları sanık ...'ün, ...'a para vererek 50 metre uzaklıktaki bakkala gönderdiği, mağdurenin ise kendi yanında kalmasını istediği, ...'ın bakkaldan döndüğünde mağdureyi ve sanığı göremeyince durumu ailesine anlattığı, mağdurenin 3 gün sonra Suluova ilçesindeki bir parkta elinde not kağıdı olduğu halde bulunduğu anlaşılan olayda, ...'ün olay günü mağdureyi ve ağabeyi ...'ı görerek onlara para verdiği yönündeki ikrarı, mağdurenin duruşmada alınan beyanında da ...'ün bir arabaya bindirerek kendisini götürdüğünü belirtmesi karşısında sanığın atılı suçu işlediği gözetilmeksizin mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.