Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/15826 K.2013/11299
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Silivri
2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2009 gün ve 2007/529 Esas, 2009/251 Karar sayılı hüküm ve 07.05.2009 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdure vekilinin 30.03.2009 tarihli celsede sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdurenin zorunlu vekili Av. ... 'ün katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle katılan mağdure vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede; katılan sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, mağdure vekilinin 25.05.2009 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile, 07.05.2009 tarihli temyizin reddine ilişkin Ek Kararın kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2009 gün ve 2007/529 Esas, 2009/251 Karar sayılı hüküm ve 07.05.2009 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdure vekilinin 30.03.2009 tarihli celsede sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdurenin zorunlu vekili Av. ... 'ün katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle katılan mağdure vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede; katılan sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, mağdure vekilinin 25.05.2009 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile, 07.05.2009 tarihli temyizin reddine ilişkin Ek Kararın kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.