Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/15108 K.2013/3743
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu, sanığın hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine ilişkin temyiz itirazları ve bu suçu oluşturacak eylemin varlığıdır; (2) Mahkeme, sanığın mağdurun hukuka aykırı bir şekilde hürriyetinden yoksun bırakma biçiminde bir eylemi olmadığını belirterek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat ettirdi ve kararın açıklanmasının geri bırakılmasına gerek olmadığını kabul ederek temyiz kararı bozdu.
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...’nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2008 gün ve 2007/194 Esas, 2008/32 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilllere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanlarına, sanığın savunmalarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağduru hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakma biçiminde bir eyleminin bulunmadığı, sanığın kanıtlanan eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet ve kasten yaralama suçundan da vasıftan beraat kararı verilmesi,
Kabule göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 E.2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilerek 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığının tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilllere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanlarına, sanığın savunmalarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağduru hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakma biçiminde bir eyleminin bulunmadığı, sanığın kanıtlanan eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet ve kasten yaralama suçundan da vasıftan beraat kararı verilmesi,
Kabule göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 E.2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilerek 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığının tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.