Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/13691 K.2011/3525
Özet: Sünnedeki çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin re’sen temyize tâbi 14. Ceza Dairesi kararını, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.11.2007 tarihli 2007/5‑142 ve 2007/240 sayılı kararının uygulanmasını göz önünde bulundurarak, 5237 sayılı TCK’nun 61/4‑5 maddesine aykırı 103/1‑a, 103/3, 43/1 ve 103/6 maddeleri sırası ile ceza belirlenerek eksik cezadan dolayı temyizin kabul edilmesine karar vererek onaylamıştır.
Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair, Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2010 gün ve 2009/115 Esas, 2010/227 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemlerinin 103/6. maddeden öncekilerin olması nedeniyle, 43. maddesi uyarınca yapılacak artırmanın 103/1 ve 103/3. maddeleri ile belirlenen ceza üzerinden 43/1. madde uygulanarak bulunacak miktarın, 103/6. madde ile tayin edilecek ceza süresine eklenmesi suretiyle uygulama yapılması yerine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 61/4-5. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak 103/1-a, 103/3, 43/1 ve 103/6. maddeleri sırası ile ceza verilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemlerinin 103/6. maddeden öncekilerin olması nedeniyle, 43. maddesi uyarınca yapılacak artırmanın 103/1 ve 103/3. maddeleri ile belirlenen ceza üzerinden 43/1. madde uygulanarak bulunacak miktarın, 103/6. madde ile tayin edilecek ceza süresine eklenmesi suretiyle uygulama yapılması yerine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 61/4-5. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak 103/1-a, 103/3, 43/1 ve 103/6. maddeleri sırası ile ceza verilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.