Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/11959 K.2012/8995
Özet: Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 18.03.2009 tarihli 2008/2 Esas, 2009/171 kararı, 5237 sayılı TCK’nun 103/1. maddesi kapsamındaki çocuğun basit cinsel istismarı suçuna ilişkin delillerle inceleme işini Asliye Ceza Mahkemesi belkiğinden söz etmesine rağmen 26.09.2012 tarihli 5320/8/1 maddesi getirisiyle Yargıtay tarafından yok sayılıp bozularak hüküm kararı verildi.
Cinsel taciz suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 18.03.2009 gün ve 2008/2 Esas, 2009/171 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin aşamalardaki iddiaları ile iddianame içeriğine göre, sanığın elini mağdurenin omzuna atarak mağdureyi öpmeye çalıştığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen eylemin bedensel temas içermesi sebebiyle 5237 sayılı TCK.nın 103/1. maddesi kapsamında yer alan çocuğun basit cinsel istismarı suçu niteliğinde olup olmadığına ilişkin delillerin tayin ve takdiri ile bu konudaki kanıtların değerlendirilmesi ile davaya bakma görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınarak, CMK.nın 4 ve 5235 sayılı Kanunun 10, 11. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mağdurenin aşamalardaki iddiaları ile iddianame içeriğine göre, sanığın elini mağdurenin omzuna atarak mağdureyi öpmeye çalıştığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen eylemin bedensel temas içermesi sebebiyle 5237 sayılı TCK.nın 103/1. maddesi kapsamında yer alan çocuğun basit cinsel istismarı suçu niteliğinde olup olmadığına ilişkin delillerin tayin ve takdiri ile bu konudaki kanıtların değerlendirilmesi ile davaya bakma görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınarak, CMK.nın 4 ve 5235 sayılı Kanunun 10, 11. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.