Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/11513 K.2013/5463
Özet: Müvekkillerin reşit olmayan kişiyi rızasıyla kaçırma ve alıkoyma suçlarından verilen karar, 2000/2515 Kanunu ve 5230 sayılı Kanun kapsamında 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımı süresine bağlı olarak, 06.05.2013’te oybirliğiyle “zaman aşımı nedeniyle düşmesi” kararıla; sonuç olarak mahkeme kararını “bozma” fiiliyle reddetti.
Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.05.2008 gün ve 2003/105 Esas, 2008/149 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında ... geçme suçundan verilen hükmün incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükümlere ilişkin sanıklar müdafiin temyizine gelince;
Sanıklara isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna ilişkin 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2 maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımı süresine tâbi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanıklar hakkında ... geçme suçundan verilen hükmün incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükümlere ilişkin sanıklar müdafiin temyizine gelince;
Sanıklara isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna ilişkin 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2 maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımı süresine tâbi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.