Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/10986 K.2013/4853
Özet: Uyuşmazlık konusu, çocukların nitelikli ve basit cinsel istismar suçlarından sanıkların yargılamaları sonrası mahkûmiyetlerinin Yargıtayca incelenmesi talebidir; Mahkeme, 11.05.2010 tarihli Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına dayanarak, mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığını raporla doğrulamasını şart koşmuş ve sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 37/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar vererek davayı bozmuştur.
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2009 gün ve 2008/144 Esas, 2009/235 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararna ve Adli Tıp Kurumu Kanununun ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilerek, usulüne uygun teşekkül ettirilen bir heyetten rapor aldırılması, yeni aldırılacak raporda da mağdurenin beden veya ruh sağlığını bozulmadığının bildirilmesi halinde, 11.04.2008 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin raporunda mağdurenin ruh sağlığının halen bozulduğunun belirtilmesi karşısında ortaya çıkacak çelişki nedeniyle gerekirse Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak raporla hüküm kurulması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Sanık ... ile mağdurenin, rızaya dayalı olarak sanık ...'a ait evde basit şekilde cinsel birliktelik yaşadıkları ve bu durumda sanık ...'ın sadece yer temin eden fail durumunda kaldığı ve suç konusu olaya yardım eden olarak katıldığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 39/1. maddesi yerine yazılı şekilde aynı Kanunun 37/1. maddesine göre cezalandırılması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararna ve Adli Tıp Kurumu Kanununun ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilerek, usulüne uygun teşekkül ettirilen bir heyetten rapor aldırılması, yeni aldırılacak raporda da mağdurenin beden veya ruh sağlığını bozulmadığının bildirilmesi halinde, 11.04.2008 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin raporunda mağdurenin ruh sağlığının halen bozulduğunun belirtilmesi karşısında ortaya çıkacak çelişki nedeniyle gerekirse Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak raporla hüküm kurulması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Sanık ... ile mağdurenin, rızaya dayalı olarak sanık ...'a ait evde basit şekilde cinsel birliktelik yaşadıkları ve bu durumda sanık ...'ın sadece yer temin eden fail durumunda kaldığı ve suç konusu olaya yardım eden olarak katıldığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 39/1. maddesi yerine yazılı şekilde aynı Kanunun 37/1. maddesine göre cezalandırılması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.