Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/10285 K.2013/5225
Çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması ile müstehcenlik suçlarından sanık ..., çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanıklar ... ..., ..., ... ve ... hakkındaki kamu davalarının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine, sanık ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetine, ...'nın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraatine, müstehcenlik suçundan mahkûmiyetine, sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Biga Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2008 gün ve 2007/247 Esas, 2008/310 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklar ... ve ... hakkında CMK.nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından, mağdur vekilinin temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli kararın, merciince mahallinde verilmesi mümkün görüldüğünden incelemenin diğer hükümlere yönelik temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yargılama sırasında mağdure ...'in yasal temsilcisi ...'in 09.11.2007 tarihli duruşmada ... dışındaki sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, mağdurun da sanıklardan şikâyetçi olduğuna ilişkin aşamalarda bir beyanının olmadığı, bu haliyle mağdur vekilinin sanıklar hakkında verilen düşme ve beraat kararlarını temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanıklar ... ve ... hakkında CMK.nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından, mağdur vekilinin temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli kararın, merciince mahallinde verilmesi mümkün görüldüğünden incelemenin diğer hükümlere yönelik temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yargılama sırasında mağdure ...'in yasal temsilcisi ...'in 09.11.2007 tarihli duruşmada ... dışındaki sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, mağdurun da sanıklardan şikâyetçi olduğuna ilişkin aşamalarda bir beyanının olmadığı, bu haliyle mağdur vekilinin sanıklar hakkında verilen düşme ve beraat kararlarını temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.