Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Ticaret Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/5950 K.2016/9662
Özet: (1) Davacı, konut kredisi nedeniyle yapılan haksız kesintilerden dolayı 3.114,56 TL’lik alacağının tahsili talep etti; (2) Mahkeme, davayı kabul ederek 3.001,00 TL’nin avans faiziyle birlikte tahsilini kararlaştırdı ve davalı tarafın temyiz dilekçesini reddetti.
... vekili avukat ... ile ... A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Ankara 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 17.11.2015 gün ve 2014/1585 2015/1184 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, kullandığı konut kredisi dolayısıyla çeşitli adlar altında 3.114.56-TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek alacağının tahsili istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 3.001,00 TL'nin dava tarihi olan 04/11/2014 tarihinden, 113,56 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen kısım ekspertiz ücreti ve ipotek bedeli adı altında alınan 562,70 Tl 'lik ücret ile birlikte onun fer'i niteliğinde olan faize yönelik olup, karar tarihi (17.11.2015) itibariyle temyiz edilen miktar 2.080,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalının TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
KARAR
Davacı, kullandığı konut kredisi dolayısıyla çeşitli adlar altında 3.114.56-TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek alacağının tahsili istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 3.001,00 TL'nin dava tarihi olan 04/11/2014 tarihinden, 113,56 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen kısım ekspertiz ücreti ve ipotek bedeli adı altında alınan 562,70 Tl 'lik ücret ile birlikte onun fer'i niteliğinde olan faize yönelik olup, karar tarihi (17.11.2015) itibariyle temyiz edilen miktar 2.080,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalının TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.