Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/174 K.2018/2329
Özet: Mahkeme, 28.02.2008 tarihli hırsızlık kararı nedeniyle sanıkta son suç işlemesini dikkate alarak, 20.02.2018’de oy birliğiyle hapis cezasının ertelenmesini bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, cezası geri bırakılan sanığın denetim süresi içerisinde yeni suç işlemesi nedeniyle önceki hükmün değiştirilmeden önceki gibi açıklanması gerekli ise de, mahkemenin bozmadan önceki 28.02.2008 tarihli kararının sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle aleyhe temyiz bulunmadığı ve sanık hakkında daha önce hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, bozma sonrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, şartları oluştuğundan hükmün açıklanması ile ilgili yapılan yargılama sonucunda sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden hakkında verilen hapis cezasının ertelenmemesi,
2-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın hükümleri sanık lehine kabul edilerek uygulama yapılmasına rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, cezası geri bırakılan sanığın denetim süresi içerisinde yeni suç işlemesi nedeniyle önceki hükmün değiştirilmeden önceki gibi açıklanması gerekli ise de, mahkemenin bozmadan önceki 28.02.2008 tarihli kararının sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle aleyhe temyiz bulunmadığı ve sanık hakkında daha önce hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, bozma sonrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, şartları oluştuğundan hükmün açıklanması ile ilgili yapılan yargılama sonucunda sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden hakkında verilen hapis cezasının ertelenmemesi,
2-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın hükümleri sanık lehine kabul edilerek uygulama yapılmasına rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.