Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/1430 K.2018/8796
Özet: Bir hırsızlık sürecinde mahkeme, 2018/1430 E. ve 2018/8796 K. kararları hakkında yapılan temyiz taleplerini değerlendirerek, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ve 1412 sayılı CMUK’nun 310/1. maddesi uyarınca verilen eski hale getirme ve temyiz isteklerini Reddi; karar 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay Ceza Dairesine ait olup, bu konuda mahkemece verilen 11.12.2017 tarihli ek karar yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;
Gerekçeli kararın hükümlüye 21/01/2008 tarihli savunması sırasında bildirdiği, aynı zamanda MERNİS'te kayıtlı adresinde eşi olduğunu beyan eden ... isimli şahsa 27.03.2008 tarihinde tebliğ edildiği, hükümlünün süresinde kararı temyiz etmediği, her ne kadar hükümlünün nüfus kayıt örneğinde evlenmeye ilişkin bir kayda rastlanılmamış ise de, dosyanın ve UYAP kayıtlarının tetkikinde 24/01/2009 tarihinde Kütahya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna kesinleştirilen bu dosyadan hükümlü olarak alındığı ve Mahkemenin 29/02/2008 tarih, 2007/163 Esas, 2008/117 sayılı kararı ile verilen cezanın infazına başlandığı; hükümlünün bunun üzerine 05.03.2009 ve 30.03.2009 tarihli dilekçelerle bir başka dosyadan tutuklu kaldığı sürenin yatmakta olduğu cezadan mahsubunu talep ettiği; diğer bir ifade ile hükümlünün en geç mahsup talebinde bulunduğu dilekçe tarihlerinde karara muttali olduğu anlaşılmakla; sanığın, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü 11.10.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak eski hale getirme ve temyiz istemlerinin REDDİNE, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay Ceza Dairesine ait olup, bu konuda mahkemece verilen 11.12.2017 tarihli ek karar yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;
Gerekçeli kararın hükümlüye 21/01/2008 tarihli savunması sırasında bildirdiği, aynı zamanda MERNİS'te kayıtlı adresinde eşi olduğunu beyan eden ... isimli şahsa 27.03.2008 tarihinde tebliğ edildiği, hükümlünün süresinde kararı temyiz etmediği, her ne kadar hükümlünün nüfus kayıt örneğinde evlenmeye ilişkin bir kayda rastlanılmamış ise de, dosyanın ve UYAP kayıtlarının tetkikinde 24/01/2009 tarihinde Kütahya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna kesinleştirilen bu dosyadan hükümlü olarak alındığı ve Mahkemenin 29/02/2008 tarih, 2007/163 Esas, 2008/117 sayılı kararı ile verilen cezanın infazına başlandığı; hükümlünün bunun üzerine 05.03.2009 ve 30.03.2009 tarihli dilekçelerle bir başka dosyadan tutuklu kaldığı sürenin yatmakta olduğu cezadan mahsubunu talep ettiği; diğer bir ifade ile hükümlünün en geç mahsup talebinde bulunduğu dilekçe tarihlerinde karara muttali olduğu anlaşılmakla; sanığın, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü 11.10.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak eski hale getirme ve temyiz istemlerinin REDDİNE, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.