Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5878 K.2018/1132
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın iş yeri camını kırıp hırsızlık işlemini 2013 yılında gerçekleştirdiği gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c, 151. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmünü mahkum etti ve tezahür eden hemzamanlı güncel yasaların uygulanmasıyla ilgili çıkarılan kısıtlamalar göz önünde bulundurularak, şikâyeti bulunan tarafın temyiz itirazlarını reddederek hükmün onamını 05.02.2018’de oybirliğiyle onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte işlediği sabit görülen hırsızlık suçunu müştekinin iş yerinin camını kırıp içeri girerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2,119/1-c maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan ve aynı kanunun 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine yer verilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı gözetilmek suretiyle söz konusu madde hükümlülüğün yasal sonucu olup uygulanması gerektiği anlaşılarak, söz konusu husus infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte işlediği sabit görülen hırsızlık suçunu müştekinin iş yerinin camını kırıp içeri girerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2,119/1-c maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan ve aynı kanunun 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine yer verilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı gözetilmek suretiyle söz konusu madde hükümlülüğün yasal sonucu olup uygulanması gerektiği anlaşılarak, söz konusu husus infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.