Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/9601 K.2017/8686
Özet: Uyuşmazlık, Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/50‑314 E.-K. ilamındaki hapis cezasının yerine getirilmesi ve 2008/170‑389 E.-K. ilamının mükerrirliğe esas alınması gerekliliği ile ilgilidir. Mahkeme, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın hatalı olduğunu belirterek kararını bozup, 58/6‑7. maddeye göre denetimli serbestlik tedbirini uygulamaya karar vererek hukuki düzenlemeyi onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.05.2008 tarih ve 2008/50-314 E.-K. sayılı ilamındaki mahkumiyetinin, 5237 sayılı TCK'nın 86/2 ve 86/3-a maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçundan TCK’nın 50/1-f maddesi gereğince verilen “3 ay” süre ile kamuya yararlı işte çalışma seçenek tedbiri olduğu ve UYAP üzerinden alınan sabıka kaydına göre 12.04.2010 tarihinde “5 ay” hapis cezası olarak yerine getirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesi uyarınca “uygulamada asıl mahkumiyetin, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir” oluşu, yine aynı Kanunun 58/2. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki mahkumiyetin hapis ya da adli para cezası olması gerektiği, bu itibarla tekerrüre esas ilamdaki kesinleşen hükmün kamuya yararlı işte çalışma seçenek tedbiri olması nedeniyle sonradan tedbire uyulmadığından önceki hükmün hapis cezasına çevrilerek infaz edilmesinin ilamı tekerrüre esas hale getirmeyeceği de gözetilerek sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde anılan ilamın tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.06.2011 tarih, 2011/9-88 Esas ve 2011/116 Karar sayılı içtihadı da göz önüne alınarak hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca Akhisar 2. Sulh Ceza
Mahkemesi'nin 26.12.2008 kesinleşme tarihli 2007/170-389 E.-K sayılı ilamındaki hükümlülüğünün mükerrirliğe esas alınmasına; cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.05.2008 tarih ve 2008/50-314 E.-K. sayılı ilamındaki mahkumiyetinin, 5237 sayılı TCK'nın 86/2 ve 86/3-a maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçundan TCK’nın 50/1-f maddesi gereğince verilen “3 ay” süre ile kamuya yararlı işte çalışma seçenek tedbiri olduğu ve UYAP üzerinden alınan sabıka kaydına göre 12.04.2010 tarihinde “5 ay” hapis cezası olarak yerine getirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesi uyarınca “uygulamada asıl mahkumiyetin, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir” oluşu, yine aynı Kanunun 58/2. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki mahkumiyetin hapis ya da adli para cezası olması gerektiği, bu itibarla tekerrüre esas ilamdaki kesinleşen hükmün kamuya yararlı işte çalışma seçenek tedbiri olması nedeniyle sonradan tedbire uyulmadığından önceki hükmün hapis cezasına çevrilerek infaz edilmesinin ilamı tekerrüre esas hale getirmeyeceği de gözetilerek sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde anılan ilamın tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.06.2011 tarih, 2011/9-88 Esas ve 2011/116 Karar sayılı içtihadı da göz önüne alınarak hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca Akhisar 2. Sulh Ceza
Mahkemesi'nin 26.12.2008 kesinleşme tarihli 2007/170-389 E.-K sayılı ilamındaki hükümlülüğünün mükerrirliğe esas alınmasına; cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.