Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/8774 K.2017/14464
Özet: (1) Sanığın imam odasına lektsiz girip para hırsızlığı yapması ve ilgili görünüşlerde açıkça tespit edilebilen bir suç işlenmesi hâlinde, uyuşmazlık konusu mahkemenin kendi içinde değerlendirilen görüntü içeriklerinin doğruluğu ve zamanaşımı süresiyle ilgili hususlardır. (2) Mahkeme, sanığın suçlu bulunduğunu kabul etti ve hırsızlık suçu nedeniyle mahkumiyet kararı vererek 13. Ceza Dairesi tarafından kararı bozulmasına rağmen isteği reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
23.04.2014 tarihli Olay yeri inceleme raporuna göre imam odasının kapısının kilit noktalarında zorlama izinin tespit edilmiş olması karsısında sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-18.01.2014 tarihli görüntü içeriğinde erkek bir şahsın kapı kilidini zorladığı ancak açamadığı, görüntüdeki kişinin sanık olup olmadığına dair dosya içeriğinde bir tespitin olmadığı, 22.04.2014 tarihli görüntü içeriğinden sanığın olay günü elinde tornavida ile imam odasının içinde bulunan masanın çekmecesini zorlayarak açmaya çalıştığı, daha sonra kamerayı fark ederek eliyle kamerayı duvara doğru çevirdiği ve görüntüyü engellediği, sanığın imam odasının içinden bir sefer hırsızlık yaptığına dair savunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, 18.01.2014 tarihli görüntü içeriğindeki kişinin sanık olup olmadığına ilişkin gerekirse bilirkişiden rapor alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2-Dosya içeriğine göre, cami içerisindeki imam odası kapısının erkek bir şahıs tarafından 18.01.2014 tarihinde zorlandığı ancak açılamadığı, 22.04.2014 tarihinde ise kamera görüntüsü ile sabit olan imam odasından para çalındığı olayda, suçların işlendiği tarih aralığı gözönüne alındığında iki ayrı suç oluştuğu gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesi uygulanması,
3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
4-Sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
23.04.2014 tarihli Olay yeri inceleme raporuna göre imam odasının kapısının kilit noktalarında zorlama izinin tespit edilmiş olması karsısında sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-18.01.2014 tarihli görüntü içeriğinde erkek bir şahsın kapı kilidini zorladığı ancak açamadığı, görüntüdeki kişinin sanık olup olmadığına dair dosya içeriğinde bir tespitin olmadığı, 22.04.2014 tarihli görüntü içeriğinden sanığın olay günü elinde tornavida ile imam odasının içinde bulunan masanın çekmecesini zorlayarak açmaya çalıştığı, daha sonra kamerayı fark ederek eliyle kamerayı duvara doğru çevirdiği ve görüntüyü engellediği, sanığın imam odasının içinden bir sefer hırsızlık yaptığına dair savunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, 18.01.2014 tarihli görüntü içeriğindeki kişinin sanık olup olmadığına ilişkin gerekirse bilirkişiden rapor alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2-Dosya içeriğine göre, cami içerisindeki imam odası kapısının erkek bir şahıs tarafından 18.01.2014 tarihinde zorlandığı ancak açılamadığı, 22.04.2014 tarihinde ise kamera görüntüsü ile sabit olan imam odasından para çalındığı olayda, suçların işlendiği tarih aralığı gözönüne alındığında iki ayrı suç oluştuğu gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesi uygulanması,
3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
4-Sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.