Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/77 K.2016/1955
1 kez atıf aldı 1 bozma bağlamı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: Mahkeme, hırsızlıkla ilgili mahalli mahkeme kararını, 6545 sayılı Yasa ve 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinin gerektirdiği cezanın alt sınırına rağmen 5271 sayılı CMK’nın 150/3. ve 196/2. maddelerine uymaksızın savunma hakkını kısıtlamış olarak, kararın tebliğnameye uygun olarak bozulmasına ve 10.02.2016’da oybirliğiyle yargılamacı kararın bozulmasına karar verdi.
Tebliğname No: 2 - 2015/423506
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 77. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 10/09/2015
NUMARASI: 2014/1456 (E) ve 2015/1012 (K)
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. ve 196/2. maddelerii uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. D..'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozmadan hakkında verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen M.. D..'ın da yararlandırılmasına 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 77. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 10/09/2015
NUMARASI: 2014/1456 (E) ve 2015/1012 (K)
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. ve 196/2. maddelerii uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. D..'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozmadan hakkında verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen M.. D..'ın da yararlandırılmasına 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.