Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/19037 K.2017/1726
Özet: Mahkeme, sanığın kaybolmuş veya hata sonucu ele geçirdiği eşya üzerinde tasarruf suçundan doğan 1.200 TL adli para cezasını, 6217 sayılı Kanun ve 5320 sayılı Kanun'un ek 2. madde uyarınca kısa süreli, 3.000 TL’yi geçmeyen adli para cezalarından ibaret mahkumiyet olarak kesin kıldı ve Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin temyiz kararını CMUK'un 317. maddesiyle reddederek mahkeme kararı onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2016 tarih 2015/947-2016/192 sayılı ek kararına karşı yaptığı temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminin reddine dair hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2016 tarih 2015/947-2016/192 sayılı ek kararına karşı yaptığı temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminin reddine dair hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.