Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/18133 K.2017/15267
Özet: Mahkeme, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmesinde hangi taksit aralığının gösterilmediğini tespit ederek hükmün infazında tereddüt yaratmış, bu nedenle kararın bozulmasına karar verip, taksit aralığını “5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca birer ay ara ile” kısımlarını ekleyerek düzeltilmiş hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında yasa maddesinin ve cezanın hangi taksit aralığında ödeneceğinin gösterilmeyerek hükmün infazında tereddüt yaratılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında yer alan “ ... hükmün kesinleşmesinden itibaren” ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca birer ay ara ile” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında yasa maddesinin ve cezanın hangi taksit aralığında ödeneceğinin gösterilmeyerek hükmün infazında tereddüt yaratılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında yer alan “ ... hükmün kesinleşmesinden itibaren” ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca birer ay ara ile” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.