Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/31312 K.2014/34754
Özet: Uyuşmazlık, hükümlünün hırsızlık suçundan dolayı verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK’ya göre yeniden değerlendirilmesi ve temyiz sürecinin devam edip etmeyeceği konusudur. Mahkeme, temyiz talebini reddederek dosyayı mahalline iade etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümlü ...'ın, yakınanlara yönelik hırsızlık suçlarını işlediği sabit görülerek, Ankara 10. Asliye Ceza mahkemesinin kesinleşmiş 03.07.2002 tarih ve 2000/204-2002/880 sayılı kararıyla hakkında 765 Sayılı TCK'nın 493/1,522,523,71. maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay gün hapis cezasıyla hükümlendirildiği, hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın uyarlanması istendiğinde; yapılan inceleme sonunda 29.06.2005 tarihli ek kararla 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b, 168. maddeleri gereğince iki kez 1 'er yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine mahkemenin 07.11.2006 tarihli ek kararı ile 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b, 168. maddeleri gereğince iki kez 1 'er yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, hükmün, hükümlüyle bir vekalet ilişkisi olmayan Av. ...'ya tefhim edildiği ve adı geçen müdafii tarafından hükmün temyiz edildiği anlaşılmış ise de; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29.06.2009 tarih ve 2007/4287 esas ve 2009/10844 karar sayılı kararı ile zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan hükümlüye gerekçeli kararın tebliğ edilerek müdafii atanmasına ve temyize rızasınının bulunup bulunmadığı sorularak temyiz isteminde de bulunur ise ek tebliğname ile dosyanın Daireye gönderilmek üzere iade kararı verdiği, gerekçeli karar ile belirtilen ihtaratı taşıyan tebligatın, hükümlüye 11.01.2012 tarihinde tebliğ edildiği ancak hükümlünün müdafii atanmasına ve temyize muvafakati olduğuna dair bir bildirimde bulunmadığı gibi hükmü temyiz de etmediğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümlü ...'ın, yakınanlara yönelik hırsızlık suçlarını işlediği sabit görülerek, Ankara 10. Asliye Ceza mahkemesinin kesinleşmiş 03.07.2002 tarih ve 2000/204-2002/880 sayılı kararıyla hakkında 765 Sayılı TCK'nın 493/1,522,523,71. maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay gün hapis cezasıyla hükümlendirildiği, hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın uyarlanması istendiğinde; yapılan inceleme sonunda 29.06.2005 tarihli ek kararla 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b, 168. maddeleri gereğince iki kez 1 'er yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine mahkemenin 07.11.2006 tarihli ek kararı ile 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b, 168. maddeleri gereğince iki kez 1 'er yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, hükmün, hükümlüyle bir vekalet ilişkisi olmayan Av. ...'ya tefhim edildiği ve adı geçen müdafii tarafından hükmün temyiz edildiği anlaşılmış ise de; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29.06.2009 tarih ve 2007/4287 esas ve 2009/10844 karar sayılı kararı ile zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan hükümlüye gerekçeli kararın tebliğ edilerek müdafii atanmasına ve temyize rızasınının bulunup bulunmadığı sorularak temyiz isteminde de bulunur ise ek tebliğname ile dosyanın Daireye gönderilmek üzere iade kararı verdiği, gerekçeli karar ile belirtilen ihtaratı taşıyan tebligatın, hükümlüye 11.01.2012 tarihinde tebliğ edildiği ancak hükümlünün müdafii atanmasına ve temyize muvafakati olduğuna dair bir bildirimde bulunmadığı gibi hükmü temyiz de etmediğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.