Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/14545 K.2014/33050
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararı, temyiz süresi içinde yapılmayan kararın bozulması gerekliliği. Mahkemenin sonucu: Mahkeme, sanığın temyiz talebinin geçerli olmadığını kabul ederek, 5320 sayılı Yasa ve 1412 sayılı CMUK hükümleri çerçevesinde mahkumiyet kararı bozularak düzeltildiğini ve yeniden yargılama yapılmadığını belirledi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından kamu davası açılmış, ancak bu suçlardan herhangi bir hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından her hangi bir dava bulunmaması ve iddianamede bu yönde bir eylem anlatılmamasına rağmen söz konusu suçlardan hüküm kurulması ile süresinde temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.
I-O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin incelenmesinde;
28.12.2012 tarihinde verilen kararı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde öngörülen yasal bir aylık temyiz süresinden sonra 11.02.2013 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık ...'nın temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen mahkeme kararının sanığın kovuşturmada bildirdiği adresine 28.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği halde sanığın CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 11.02.2013 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
III-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Başka tekerrüre esas adli sicil kaydı da bulunan sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/07/2005 gün ve 2005/75 E.,2005/199 K. sayılı hükmünün 15.07.2008 tarihinde infaz edilmiş olması nedeniyle TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı bölümden “Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/07/2005 gün ve 2005/75 E.,2005/199 K. sayılı” kısım çıkarılarak aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak “Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/361 esas 2010/820 karar sayılı 14.06.2011 yerine getirme tarihli ilamının esas alınmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından kamu davası açılmış, ancak bu suçlardan herhangi bir hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından her hangi bir dava bulunmaması ve iddianamede bu yönde bir eylem anlatılmamasına rağmen söz konusu suçlardan hüküm kurulması ile süresinde temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.
I-O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin incelenmesinde;
28.12.2012 tarihinde verilen kararı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde öngörülen yasal bir aylık temyiz süresinden sonra 11.02.2013 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık ...'nın temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen mahkeme kararının sanığın kovuşturmada bildirdiği adresine 28.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği halde sanığın CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 11.02.2013 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
III-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Başka tekerrüre esas adli sicil kaydı da bulunan sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/07/2005 gün ve 2005/75 E.,2005/199 K. sayılı hükmünün 15.07.2008 tarihinde infaz edilmiş olması nedeniyle TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı bölümden “Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/07/2005 gün ve 2005/75 E.,2005/199 K. sayılı” kısım çıkarılarak aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak “Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/361 esas 2010/820 karar sayılı 14.06.2011 yerine getirme tarihli ilamının esas alınmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.