Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5064 K.2014/3630
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın at arabasını çalmakla suçlanması ve gece saatlerinde kaza yaparak hırsızlığı gerçekleştirdiği iddiasıdır; mahkeme, suçun gece vakti işlendiğini kabul ederek 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yaptırdı. Mahkeme, hükmün 3 yıl hapis cezası olarak düzeltilmesini ve diğer yönlerin usul ve yasaya uygun bulunarak onaylanmasını kararlaştırdı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
28.03.2008 tarihli keşif tutanağı, olay yeri fotoğrafı, olay yeri krokisine göre; suç konusu at ile arabasının bulunduğu baraka olarak nitelendirilen yapının kapı ve pencerelerinin olmadığı, herhangi bir kilit sisteminin bulunmadığı, yıkık han duvarları arasında yer alan arazide naylon ve çadırla kapatılmak suretiyle geçici şekilde oluşturulduğu, bu haliyle bina veya eklentisi niteliğinde kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında tebliğnamede bu yönde bozma isteyen bir numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kaza tespit tutanağına göre; sanığın çaldığı suç konusu at arabasıyla 23.11.2005 tarihinde gece saat 00.15'te trafik kazasına karıştığı, şikayetçinin aynı gün gündüz saat 10.00 sıralarında atı ile at arabasının çalındığını fark ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suçun hangi saatte işlendiğinin belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gündüz işlendiğinin kabulü gerekirken; gece vakti işlendiğinin kabulüyle cezadan 5237 Sayılı TCK'nın 143. maddesi gereği artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 Sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 Sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak 142/2-g maddesi uyarınca sonuç cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
28.03.2008 tarihli keşif tutanağı, olay yeri fotoğrafı, olay yeri krokisine göre; suç konusu at ile arabasının bulunduğu baraka olarak nitelendirilen yapının kapı ve pencerelerinin olmadığı, herhangi bir kilit sisteminin bulunmadığı, yıkık han duvarları arasında yer alan arazide naylon ve çadırla kapatılmak suretiyle geçici şekilde oluşturulduğu, bu haliyle bina veya eklentisi niteliğinde kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında tebliğnamede bu yönde bozma isteyen bir numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kaza tespit tutanağına göre; sanığın çaldığı suç konusu at arabasıyla 23.11.2005 tarihinde gece saat 00.15'te trafik kazasına karıştığı, şikayetçinin aynı gün gündüz saat 10.00 sıralarında atı ile at arabasının çalındığını fark ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suçun hangi saatte işlendiğinin belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gündüz işlendiğinin kabulü gerekirken; gece vakti işlendiğinin kabulüyle cezadan 5237 Sayılı TCK'nın 143. maddesi gereği artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 Sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 Sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak 142/2-g maddesi uyarınca sonuç cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.