Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/9297 K.2013/21134
Özet: (1) Uyuşmazlık, mahkeme kararıyla hırsızlık suçundan dolayı sanıkların mahkumiyetine ilişkin temyiz dilekçelerinin kabul edilip edilmeyeceği konusundaki usul ve içerik tartışmalarıdır. (2) Mahkeme, temyiz dilekçelerini reddederek, kararın usulüne uygun olduğunu belirterek 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle mahkumiyet kararı onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık ..... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın yokluğunda verilen ve kanun yolu mercii ve süresinin açıkça gösterildiği mahkeme kararının 01.06.2009 tarihinde sanığa tebliğ edildiği halde, sanığın CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 27.10.2009 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
B-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan ayrılınmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Hüküm verilene tarihe kadar katılanın zararı sanıklarca karşılanmadığı gibi katılan, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunmadığını belirttiğinden, hükümden yaklaşık 2 yıl sonra katılanın kalan zararının giderildiğinden bahisle şikayetçi olmadığına dair gönderdiği dilekçenin etkin pişmanlık yönünden yeniden değerlendirme imkanı tanıyamayacağı düşüncesiyle tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine, diğer taraftan iddianamedeki sevk maddeleri içinde TCK'nın 145. maddesi de yazılmış ise de, suç konusunun maddi değerinin suç tarihi itibariyle 6000-7000 TL. civarında olup sanıkların hazır bulundukları hükmün açıklandığı oturumda Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde sanıklara TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının istenmediği gibi esas hakkındaki görüşe karşı da sanıklardan diyeceklerinin sorulduğunun anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.12.2011 tarih, 2011/2-281 Esas- 2011/285 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı verildiği kabulü ile tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin ve sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık ..... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın yokluğunda verilen ve kanun yolu mercii ve süresinin açıkça gösterildiği mahkeme kararının 01.06.2009 tarihinde sanığa tebliğ edildiği halde, sanığın CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 27.10.2009 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
B-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan ayrılınmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Hüküm verilene tarihe kadar katılanın zararı sanıklarca karşılanmadığı gibi katılan, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunmadığını belirttiğinden, hükümden yaklaşık 2 yıl sonra katılanın kalan zararının giderildiğinden bahisle şikayetçi olmadığına dair gönderdiği dilekçenin etkin pişmanlık yönünden yeniden değerlendirme imkanı tanıyamayacağı düşüncesiyle tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine, diğer taraftan iddianamedeki sevk maddeleri içinde TCK'nın 145. maddesi de yazılmış ise de, suç konusunun maddi değerinin suç tarihi itibariyle 6000-7000 TL. civarında olup sanıkların hazır bulundukları hükmün açıklandığı oturumda Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde sanıklara TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının istenmediği gibi esas hakkındaki görüşe karşı da sanıklardan diyeceklerinin sorulduğunun anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.12.2011 tarih, 2011/2-281 Esas- 2011/285 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı verildiği kabulü ile tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin ve sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.