Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/8411 K.2013/20634
Özet: Uyuşmazlık, sanığın dört çift ayakkabıdan iki tanesini çaldığı iddiasıyla ilgili hırsızlık suçunun niteliği ve ceza miktarı konusundaki temyiz itirazlarıdır; mahkeme, bu itirazların geçerli olduğunu kabul ederek hükmü bozdu. Mahkeme kararıyla sanığın hapis cezası yerine 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca daha hafif bir cezai yaptırım uygulanmasına karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mahkemenin 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesinin yeterli olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın 4 çift ayakkabıdan iki tanesini aynı evin önünden aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, bu eylemi yönüyle tek bir hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde 2 ayrı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-Sanığın aşamalarda ayakkabıları apartman içerisindeki dairelerin önünden çaldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,
3-Günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ve olayın oluşuna göre çalınan eşyaların değerinin az olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Sanığın yolda yürürken kendisini durduran polislere ayağındaki ve elindeki poşette bulunan toplam 4 çift ayakkabıyı çaldığını söyleyip, yerlerini gösterdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
5-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye sonuç itibariyle uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mahkemenin 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesinin yeterli olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın 4 çift ayakkabıdan iki tanesini aynı evin önünden aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, bu eylemi yönüyle tek bir hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde 2 ayrı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-Sanığın aşamalarda ayakkabıları apartman içerisindeki dairelerin önünden çaldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,
3-Günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ve olayın oluşuna göre çalınan eşyaların değerinin az olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Sanığın yolda yürürken kendisini durduran polislere ayağındaki ve elindeki poşette bulunan toplam 4 çift ayakkabıyı çaldığını söyleyip, yerlerini gösterdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
5-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye sonuç itibariyle uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.