Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/7374 K.2013/17157
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın hırsızlık ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından dolayı mahkemeye tebliğ edilen adresin usulsüzlüğüyle ilgili temyiz başvurusu; Mahkeme, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesi ve 116/2-4. maddesi kapsamında hırsızlık ile işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğunu kabul ederek temyiz kararını bozmuş ve hükmü iptal etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın mahkemeye verdiği adres olan “ ... mahallesi ... sokak No: 4/4 Güneşli-Bağcılar/İstanbul adresi yerine ... mahallesi ... sokak No: 8/4 adresine tebliğat kanunu 35. maddeye göre yapılan tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; temyizin yasal süre içinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede,
Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/2. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun düşünülmemesi,
2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 59/2 maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62, 53/l; 116/2-4, 62, 53/1; maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın mahkemeye verdiği adres olan “ ... mahallesi ... sokak No: 4/4 Güneşli-Bağcılar/İstanbul adresi yerine ... mahallesi ... sokak No: 8/4 adresine tebliğat kanunu 35. maddeye göre yapılan tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; temyizin yasal süre içinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede,
Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/2. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun düşünülmemesi,
2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 59/2 maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62, 53/l; 116/2-4, 62, 53/1; maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.