Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/24127 K.2014/3718
Özet: Uyuşmazlık, sanık B.. D.’nin hırsızlık suçundan hüküm giymesi ve sanık K.. P.’nın ise beraat edilmesi üzerine mahkeme kararının bozulması talebidir; Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek 21/01/2010 tarihli kararı bozmuş ve 10/12/2013 tarihinde oybirliğiyle yeni bir karar vermiştir.
Tebliğname No: 6 - 2010/268192
MAHKEMESİ: Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 21/01/2010
NUMARASI: 2007/1027 (E) ve 2010/24 (K)
SUÇ: Hırsızlık
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık B.. D.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 21/01/2010 tarihli celsede dinlenen tanık İ.A.'ın sanık B.. D..'in araçtan eşyaları çaldığı sırada diğer sanık K.. P..'ın da yanında olduğunu bildirmesi, sanık K.. P..'ın diğer sanık eşyaları alırken kendisinin yoluna devam ettiği ve diğer sanığın kendisine CD çantasını verdiği kendisinin olay yerinden uzaklaşıp kahvehaneye gittiği yönündeki savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması karşısında; sanık K.. P..'ın yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,
2-Sanık K.. P..'ın karakola teslim olduğu sırada müştekinin CD çantasını de görevlilere teslim ettiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanması gerektiğinini gözetilmemesi
3- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden, değer az kabul edilerek aynı Yasanın 145. maddesi gereğince 2/3 oranda indirim yapılmasına karar verilmesi,
4-Sanık B.. D..'in adli sicil kaydında gözüken ilamlar getirtilerek, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 21/01/2010
NUMARASI: 2007/1027 (E) ve 2010/24 (K)
SUÇ: Hırsızlık
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık B.. D.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 21/01/2010 tarihli celsede dinlenen tanık İ.A.'ın sanık B.. D..'in araçtan eşyaları çaldığı sırada diğer sanık K.. P..'ın da yanında olduğunu bildirmesi, sanık K.. P..'ın diğer sanık eşyaları alırken kendisinin yoluna devam ettiği ve diğer sanığın kendisine CD çantasını verdiği kendisinin olay yerinden uzaklaşıp kahvehaneye gittiği yönündeki savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması karşısında; sanık K.. P..'ın yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,
2-Sanık K.. P..'ın karakola teslim olduğu sırada müştekinin CD çantasını de görevlilere teslim ettiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanması gerektiğinini gözetilmemesi
3- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden, değer az kabul edilerek aynı Yasanın 145. maddesi gereğince 2/3 oranda indirim yapılmasına karar verilmesi,
4-Sanık B.. D..'in adli sicil kaydında gözüken ilamlar getirtilerek, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.