Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/15660 K.2013/26083
Özet: Uyuşmazlık konusu, 22 Ağustos 2004’te gece saatlerinde gerçekleştirilen hırsızlık suçundan dolayı sanıkların cezalarının artırım ve eksiklik açısından yanlış uygulanmasıdır. Mahkeme, sanıkların mahkumiyet kararını onaylayarak, temyiz itirazlarını reddederek hükmün usul ve kanuna uygun olduğunu belirtti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK ile uygulama yapılırken sanıklar hakkında aynı yasanın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden; bozma nedeni yapılmamıştır.
Müşterek yer gösterme tutanağı ve sanıkların beyanlarına göre; müşteki ...’ya yönelik eylemi gerçekleştirdikleri sırada saatin 04.00 civarında olduğu, suç tarihi olan 22.08.2004 günü güneşin 04.55' de doğduğu, yaz saati uygulaması nedeniyle anılan değere bir saat ilave edileceği, yine TCK'nın 6. maddesi uyarınca gece vaktinin güneşin doğuşundan bir saat evvele kadar devam etmesi gerektiği de gözetildiğinde, sanıkların eylemini geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden ise 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, aynı sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi ile tayin edilen 6 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 119/1-c. maddesi ile bir kat artırım artırılması sırasında, sonuç hapis cezanın "12 ay" yerine "1 yıl" olarak belirlenmesi suretiyle fazla belirlendiği anlaşılmakta ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan sanığın yararlandırılmasının, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı da gözetilerek koşulları oluşmadığı halde, 116/4. maddesi yerine 116/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, yine olayda sanık ...’nin eylemlere doğrudan katıldığı gözetilmeden hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine aynı yasanın 39/1. maddesinin, 765 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi yerine ise, 65/3. maddesi ile uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK ile uygulama yapılırken sanıklar hakkında aynı yasanın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden; bozma nedeni yapılmamıştır.
Müşterek yer gösterme tutanağı ve sanıkların beyanlarına göre; müşteki ...’ya yönelik eylemi gerçekleştirdikleri sırada saatin 04.00 civarında olduğu, suç tarihi olan 22.08.2004 günü güneşin 04.55' de doğduğu, yaz saati uygulaması nedeniyle anılan değere bir saat ilave edileceği, yine TCK'nın 6. maddesi uyarınca gece vaktinin güneşin doğuşundan bir saat evvele kadar devam etmesi gerektiği de gözetildiğinde, sanıkların eylemini geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden ise 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, aynı sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi ile tayin edilen 6 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 119/1-c. maddesi ile bir kat artırım artırılması sırasında, sonuç hapis cezanın "12 ay" yerine "1 yıl" olarak belirlenmesi suretiyle fazla belirlendiği anlaşılmakta ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan sanığın yararlandırılmasının, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı da gözetilerek koşulları oluşmadığı halde, 116/4. maddesi yerine 116/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, yine olayda sanık ...’nin eylemlere doğrudan katıldığı gözetilmeden hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine aynı yasanın 39/1. maddesinin, 765 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi yerine ise, 65/3. maddesi ile uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.