Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/1411 K.2013/11482
Özet: Uyuşmazlık, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkum edilmesi üzerine yapılan temyiz başvurusudur; mahkeme, dosya ve kanıtları inceleyerek sanığın suçlarını kabul etmiş ve 53/1-c maddesinin uygulanmasıyla ilgili hataları düzeltmiştir. Mahkeme, sanığı hırsızlık suçundan mahkum ettiğini onaylayarak, yalnızca alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakma kararını düzelterek hükmü onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığnı ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı Yasanın 53/2-3. maddesi göz ardı edilerek, sanık hakkında 53/1-c maddesi uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki tüm haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
2-Sanığın tekerrüre esas alınan Hatay 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/1218 Esas ve 2005/754 sayılı karardaki yaralama suçundan verilen 140 TL. adli para cezasına ilişkin hükümlülüğünün 5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, cezanın türü ve miktarından dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün kesin olup temyizi olanaklı bulunmadığından, aynı Yasanın 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümlerin ayrı ayrı çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle ve hüküm fıkrasındaki "cezanın 5237 sayılı Yasanın 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölümlerin" karardan ayrı ayrı çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığnı ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı Yasanın 53/2-3. maddesi göz ardı edilerek, sanık hakkında 53/1-c maddesi uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki tüm haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
2-Sanığın tekerrüre esas alınan Hatay 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/1218 Esas ve 2005/754 sayılı karardaki yaralama suçundan verilen 140 TL. adli para cezasına ilişkin hükümlülüğünün 5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, cezanın türü ve miktarından dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün kesin olup temyizi olanaklı bulunmadığından, aynı Yasanın 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümlerin ayrı ayrı çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle ve hüküm fıkrasındaki "cezanın 5237 sayılı Yasanın 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölümlerin" karardan ayrı ayrı çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.