Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/4227 K.2012/1212
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın hırsızlık suçundan mahkum edilmesi ve temyiz itirazının değerlendirilmesidir; Mahkeme, temyiz itirazlarını yerinde bulup sanığın suçun işlendiğini kabul ederek mahkumiyet kararını bozmadı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-13.06.2005 tarihli olay yeri inceleme raporunda, otonun sol ve sağ ön kapı kilit şifrelerinde zorlama izi, sol ön kapı kolu alt kısmında ise kaportada çizik olduğu yönündeki tespit ile müştekinin otosunun sağ ön kapısının zorlanmak suretiyle açıldığına ilişkin kolluk ifadesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden ve otomobilin kapısının anahtar ile açıldığına ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan aynı Yasanını 142/2-d maddesinden hüküm kurulması,
2-Somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi ile cezadan indirim yapılması,
3-Sanığın kolluk görevlileri tarafından yakalandıktan sonra hırsızlık yaptığı aracı gösterip çalınan malların iadesini sağladığı anlaşıldığından 5237 sayılı yasanın 168. maddesi ile uygulama yapılmaması,
4-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-13.06.2005 tarihli olay yeri inceleme raporunda, otonun sol ve sağ ön kapı kilit şifrelerinde zorlama izi, sol ön kapı kolu alt kısmında ise kaportada çizik olduğu yönündeki tespit ile müştekinin otosunun sağ ön kapısının zorlanmak suretiyle açıldığına ilişkin kolluk ifadesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden ve otomobilin kapısının anahtar ile açıldığına ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan aynı Yasanını 142/2-d maddesinden hüküm kurulması,
2-Somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi ile cezadan indirim yapılması,
3-Sanığın kolluk görevlileri tarafından yakalandıktan sonra hırsızlık yaptığı aracı gösterip çalınan malların iadesini sağladığı anlaşıldığından 5237 sayılı yasanın 168. maddesi ile uygulama yapılmaması,
4-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.