Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/36603 K.2013/7447
Özet: Tüm tarafların temyiz itirazları reddedilmiş ve dikkate alınan kanıtlar, usul ve kanuna uygun bulunan nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için sanığın hapis cezasını ve infaz rejimini onaylayan 21/03/2013 tarihli oybirliği kararını mahkeme kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Nitelikli hırsızlık, mala zarar vermek, konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek,
gereği düşünüldü: Sanığın hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmolunmamış ise de, bu eksiklik infaz aşamasında gözetilebileceğinden; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış; başka bir apartmandan çıkarken görülüp şüphe üzerine yapılan takip sonucu sanığın içerisinde bulunduğu otomobilin görevlilerce durdurulduğu, araç içerisinde yapılan arama sonucunda suça konu eşyaların ele geçirildiği anlaşılmakla, somut olayda sanığın pişmanlığından ve rızai bir iadeden bahsedilemeyeceğinden, mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamede bozma isteyen düşünce de benimsenmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek,
gereği düşünüldü: Sanığın hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmolunmamış ise de, bu eksiklik infaz aşamasında gözetilebileceğinden; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış; başka bir apartmandan çıkarken görülüp şüphe üzerine yapılan takip sonucu sanığın içerisinde bulunduğu otomobilin görevlilerce durdurulduğu, araç içerisinde yapılan arama sonucunda suça konu eşyaların ele geçirildiği anlaşılmakla, somut olayda sanığın pişmanlığından ve rızai bir iadeden bahsedilemeyeceğinden, mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamede bozma isteyen düşünce de benimsenmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.