Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/35899 K.2013/9456
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın araç kasasından çalınan top halindeki perdeler nedeniyle hırsızlık suçundan mahkum edilmesinin temyizidir. Mahkeme, temyiz dilekçesini kısmen kabul ederek kararın bozulmasına ve hükmün yeniden değerlendirilmesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek,
gereği düşünüldü: Müştekiye ait aracın kasasından top halindeki perdelerin bir kısmının çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın hırsızlık eyleminin tamamlandığı kabul edilerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesi benimsenmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın temyiz dilekçesine eklemiş olduğu debilite nedeniyle askerliğe elverişli olmadığı yönündeki raporu karşısında; adı geçen sanığın 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılarak yöntemince raporla saptanıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanığın adli sicil kaydında 3 aydan fazla hapis cezası mahkumiyetinin bulunmadığının ve sabıkasındaki hırsızlık suçunun silinme koşullarının oluşmuş olduğunun anlaşılması karşısında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, 3-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek,
gereği düşünüldü: Müştekiye ait aracın kasasından top halindeki perdelerin bir kısmının çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın hırsızlık eyleminin tamamlandığı kabul edilerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesi benimsenmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın temyiz dilekçesine eklemiş olduğu debilite nedeniyle askerliğe elverişli olmadığı yönündeki raporu karşısında; adı geçen sanığın 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılarak yöntemince raporla saptanıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanığın adli sicil kaydında 3 aydan fazla hapis cezası mahkumiyetinin bulunmadığının ve sabıkasındaki hırsızlık suçunun silinme koşullarının oluşmuş olduğunun anlaşılması karşısında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, 3-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.