Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/33702 K.2013/3984
Özet: Hırsızlıkta teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından mahkum edilen sanık, şikayetine kararncı mahkemenin 1600 TL adli para cezası ve 1595/1 maddeyle düzenlenmiş hırsızlık kararıyla ilgili temyiz itirazını reddetti, kararını bozmadı, ancak 25/02/2013 tarihinde oy birliğiyle karar vererek bu reddi onayladı.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Mala zarar verme suçundan sanık hakkında hükmolunan neticeten 1600 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık ... müdafiinin bu suça yönelik talebinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE, II-Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince; Sanık hakkında 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair verilen kararın gerekçesi yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 25/02/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Mala zarar verme suçundan sanık hakkında hükmolunan neticeten 1600 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık ... müdafiinin bu suça yönelik talebinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE, II-Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince; Sanık hakkında 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair verilen kararın gerekçesi yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 25/02/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.