Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/27322 K.2013/105
Özet: Mahkeme, suçu doğrudan katılmayan sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 39/2-c. maddesine göre işlenmiş hırsızlıkta, 5275 sayılı Kanun uyarınca şartlı tahliye uygulamalarının mümkün olduğu gerekçesiyle, temyiz itirazlarını reddederek kararın ONANMASINI yönetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı kabul edilmiş, sanıkların TCK’nın 58. maddesinin uygulamasına içtimalı cezaları esas alınmış ise de, infaz aşamasında içtima kararı celbedilip, 5275 sayılı Kanunun 108. maddesi uyarınca şartlı tahliyeye eklenecek süre yönünden en ağır cezanın gözetilmesi infaz aşamasında mümkün görülmüş, dosya içeriğine, toplanan kanıtlara ve oluşa uygun kabule göre, sanık ...’ün suça doğrudan katıldığı gözetilmeyerek, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, 39/2-c. maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı kabul edilmiş, sanıkların TCK’nın 58. maddesinin uygulamasına içtimalı cezaları esas alınmış ise de, infaz aşamasında içtima kararı celbedilip, 5275 sayılı Kanunun 108. maddesi uyarınca şartlı tahliyeye eklenecek süre yönünden en ağır cezanın gözetilmesi infaz aşamasında mümkün görülmüş, dosya içeriğine, toplanan kanıtlara ve oluşa uygun kabule göre, sanık ...’ün suça doğrudan katıldığı gözetilmeyerek, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, 39/2-c. maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.