Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/25489 K.2012/27330
Özet: Mahkemeye gönderilen temyiz teklifi, sürecin eksik delil değerlendirmesi nedeniyle mahkumiyeti güvence altına alacak şekilde mahkumiyet kararına itiraz ederek, 18.12.2012’de oybirliğiyle karar verilen “mahkumiyeti bozma” sonucunu sağlamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiş,
Ancak;
1-Sanığın yüklenen suçları işlemediğine ilişkin olarak savunmasının aksini ispatlayacak şekilde hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen ...'ın atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında mahkumiyete yeterli ve inandırıcı kesin kanıtların elde olunamaması karşısında; şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilerek sanık hakkında her iki suçtan da beraat kararı verilmesi gerekirken, hakkında beraat kararı verilen ...'ın iddiasının, sanığın savunmasına üstün kılınma nedeni karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan, şüpheli delillerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
2-Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiş,
Ancak;
1-Sanığın yüklenen suçları işlemediğine ilişkin olarak savunmasının aksini ispatlayacak şekilde hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen ...'ın atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında mahkumiyete yeterli ve inandırıcı kesin kanıtların elde olunamaması karşısında; şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilerek sanık hakkında her iki suçtan da beraat kararı verilmesi gerekirken, hakkında beraat kararı verilen ...'ın iddiasının, sanığın savunmasına üstün kılınma nedeni karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan, şüpheli delillerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
2-Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.