Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2382 K.2011/1185
Özet: (1) Mahkeme, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarını inceleyerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ilgili maddelerinin yanlış uygulanması ve takdir indiriminde TCK 59. maddesinin yerine TCK 62. maddesinin uygulanması hatasını tespit etti; (2) Mahkeme, temyiz itirazını kabul ederek hükmü bozdu ve sanığın hapis cezasının infaz süresine göre koşullu salıverme tarihini belirleyerek yeni bir mahkumiyet kararı verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;
04.11.2004 tarihli hükmün sanıklardan ...'ın temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Yeni Türk Ceza Yasası'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle iadesi üzerine sanık ...'in hükmü temyiz etmemesi sebebiyle hükmün bu sanık yönünden kesinleştiği nazara alınarak bu sanık yönünden kurulan hüküm yok hükmünde olduğundan CMUK'un 317. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,
B-Sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;
5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCY’nın 141. ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 142/1-b.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2 maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Sanık ... hakkında takdiri indirim yapılırken TCK 62. maddesi yerine sehven TCK 59 maddesi gereğince uygulama yapılması,
2-) Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki " TCK 59. maddesi uyarınca" ibaresinin çıkarılarak "TCK 62. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenerek ve "53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;
04.11.2004 tarihli hükmün sanıklardan ...'ın temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Yeni Türk Ceza Yasası'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle iadesi üzerine sanık ...'in hükmü temyiz etmemesi sebebiyle hükmün bu sanık yönünden kesinleştiği nazara alınarak bu sanık yönünden kurulan hüküm yok hükmünde olduğundan CMUK'un 317. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,
B-Sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;
5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCY’nın 141. ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 142/1-b.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2 maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Sanık ... hakkında takdiri indirim yapılırken TCK 62. maddesi yerine sehven TCK 59 maddesi gereğince uygulama yapılması,
2-) Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki " TCK 59. maddesi uyarınca" ibaresinin çıkarılarak "TCK 62. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenerek ve "53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.