Yargıtay 12. Hukuk Dairesi İcra ve İflas Hukuku
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2008/15357 K.2008/15733
Özet: İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi, 23/08/2005 tarihli 2005/1773-2005/1464 numaralı kararıyla, alacaklı vekili tarafından sınırlı süre içinde yapılan temyiz itirazlarının kısmen kabulüyle, mahkeme kararını 18.09.2008’de oybirliğiyle bozdu, alacaklının faize itirazını reddetti.
MAHKEMESİ: İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 23/08/2005
NUMARASI: 2005/1773-2005/1464
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklının başlattığı genel haciz yolu ile takibe karşı borçlu icra mahkemesine başvurarak faiz oranlarına karşı itirazlarını ileri sürmüştür.
Takibin şekline göre İİK'nun 62. maddesi gereğince borçlu tüm itiraz nedenlerini icra dairesine bildirmek zorundadır. Nitekim adı geçenin yasal süre içerisinde vekili tarafından icra müdürlüğüne başvuruda bulunduğu takibe itiraz ettiği görülmektedir. Borçlunun anılan yasa hükmüne rağmen ayrıca icra mahkemesine dilekçe vererek borca ve faize itirazda bulunması fuzuli bir başvurudan ibaret olup, sonuç doğurmaz. Mahkemece şikayet dışında faize yaptığı itirazının reddi yerine işin esası incelenerek kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
TARİHİ: 23/08/2005
NUMARASI: 2005/1773-2005/1464
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklının başlattığı genel haciz yolu ile takibe karşı borçlu icra mahkemesine başvurarak faiz oranlarına karşı itirazlarını ileri sürmüştür.
Takibin şekline göre İİK'nun 62. maddesi gereğince borçlu tüm itiraz nedenlerini icra dairesine bildirmek zorundadır. Nitekim adı geçenin yasal süre içerisinde vekili tarafından icra müdürlüğüne başvuruda bulunduğu takibe itiraz ettiği görülmektedir. Borçlunun anılan yasa hükmüne rağmen ayrıca icra mahkemesine dilekçe vererek borca ve faize itirazda bulunması fuzuli bir başvurudan ibaret olup, sonuç doğurmaz. Mahkemece şikayet dışında faize yaptığı itirazının reddi yerine işin esası incelenerek kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.