Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/9366 K.2021/129
Özet: (1) Mahkemede, sanığın kamyonet tipi aracının viraja geldiği sırada karşı yönden gelen kamyonun şeridini tecavüz etmesi sonucu çarpışma meydana gelmiş ve bir yolcu hayatını kaybetmiştir, bu olay taksirle öldürme suçunu oluşturmuştur. (2) Mahkeme, sanık onaylı olarak taksirle öldürme suçundan sorumludur, uzun süreli hapis cezası öngörürken adli para cezasının toplanması ve katılımcıların vekalet ücretlerinin belirlenmesi gibi usul hatalarını düzelterek hükmü onaylamıştır.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü gündüz vakti, meskun mahal dışı, iki şeritli iki yönlü asfalt köy yolunda sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracı ile viraja geldiği sırada karşı yönden gelen kamyona ait şeride tecavüz etmesi nedeni ile çarpışmaları sonucu kamyonun şarampole yuvarlanması neticesinde kamyonda yolcu olarak bulunan bir kişinin hayatını kaybetmesi, bir katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde, üç katılanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;
2-Yargılama sırasında kendisini aynı vekille temsil ettiren ve kazadan dolayı doğrudan zarar gören her bir katılan lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2 numaralı bendinin dördüncü paragrafı çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesine göre sanığın ekonomik durumu ve şahsi halleri gözetilerek günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, hükmün 2. bendinin vekalet ücretine ilişkin dokuzuncu paragrafının çıkartılarak, yerine, “Katılanlar ..., ..., ... ve ... kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca ölçümlenen dört adet 3.600,00-TL maktu vekalet ücretinin sanık ...'tan alınarak katılanlar ..., ..., ... ve ...'e verilmesine,” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü gündüz vakti, meskun mahal dışı, iki şeritli iki yönlü asfalt köy yolunda sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracı ile viraja geldiği sırada karşı yönden gelen kamyona ait şeride tecavüz etmesi nedeni ile çarpışmaları sonucu kamyonun şarampole yuvarlanması neticesinde kamyonda yolcu olarak bulunan bir kişinin hayatını kaybetmesi, bir katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde, üç katılanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;
2-Yargılama sırasında kendisini aynı vekille temsil ettiren ve kazadan dolayı doğrudan zarar gören her bir katılan lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2 numaralı bendinin dördüncü paragrafı çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesine göre sanığın ekonomik durumu ve şahsi halleri gözetilerek günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, hükmün 2. bendinin vekalet ücretine ilişkin dokuzuncu paragrafının çıkartılarak, yerine, “Katılanlar ..., ..., ... ve ... kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca ölçümlenen dört adet 3.600,00-TL maktu vekalet ücretinin sanık ...'tan alınarak katılanlar ..., ..., ... ve ...'e verilmesine,” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.