Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/896 K.2018/7242
Özet: Uyuşmazlık, sürücü belgesi bulunmayan ve 2,5 mg/dl alkol seviyesiyle yol kenarında parklı araçların arasından çıkıp mağdurunu çarparak trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan işlenen eylemine ilişkin sanığın mahkumiyet kararının temyizidir. Mahkeme, alkol miktarının suçun oluşmasına yetmediğini ve suçun toz titiz (taksir) değil kasten işlendiğini değerlendirerek sanığın beraatına karar vererek mahkumiyet hükmünü bozmuştur.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi Suç: Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Hüküm: TCK'nın 179/2,62,51. maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre, sürücü belgesi bulunmayan sanığın olay günü sevk ve idaresindeki otomobil ile sokak üzerinde seyir halinde iken, yol kenarında park halinde bulunan araçların arasından yola çıkan mağdura çarpması şeklinde meydana gelen olay akabinde yapılan ölçümde sanığın 2.5 mg/dl alkollü olduğunun anlaşıldığı, tespit edilen alkol promil miktarının 0.025 promile tekabül ettiği, mağdurun velisi olan ...'ın şikayetçi olmaması sebebiyle sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilerek trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kamu davası açılmış ise de; tespit edilen alkol miktarının atılı suçu oluşmasına yetmemesi; yine trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasten işlenen suçlardan olması ve atılı suçun taksirle işlenmesi nedeniyle yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, Kabule göre de; Sanıktan şikayetçi olmayan ve katılma istemi bulunmayan ...'ın kamu davasına katılmasına karar verilerek CMK'nın 237-238. maddelerine aykırı davranılması; Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.