Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/1003 K.2018/6907
Özet: Uyuşmazlık, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkum edilmesi ve temyiz başvurusu üzerine kararın incelenmesini içerir. Mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek, mahkumiyetin TCK 179/2, 53/1-c, 58/6 maddeleri çerçevesinde haklı olduğunu ve infaz rejimini beyan ederek hükmü onaylamıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm: TCK'nın 179/2, 53/1-c, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Kanun yoluna başvurulması halinde yapılacak masrafların alınmasına ilişkin CMK'nın 330. maddesi gözetildiğinde, kararın henüz kesinleşmemesi nedeniyle sanıktan tahsil edilecek yargılama gideri tutarının belli olmaması karşısında, 6352 sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca 6183 sayılı Kanunun 106. maddesine göre yapılacak terkin işleminin, infaz aşamasında mahkemece yerine getirilmesi mümkün görülmüştür. T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Alkollü araç kullandığı sabit olan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nın 179/2 maddesi” şeklinde gösterilmesi, 2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, tekerrüre esas alınan ilamın bilgilerinin gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki “179/2” ibaresinin “179/3 maddesi delaletiyle 179/2” olarak değiştirilmek ve yine hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın, sabıkasında bulunan Kırşehir
1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarihinde kesinleşen 2006/499 esas, 2010/187 karar sayılı ilamı ile verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası sebebiyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarihinde kesinleşen 2006/499 esas, 2010/187 karar sayılı ilamı ile verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası sebebiyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.