Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/847 K.2017/10633
Özet: Uyuşmazlık, 18.12.2014 tarihinde alkollü trafik kazası sonucu yaralayan hakimin 2015/208 Esas ve 2017/248 kararları üzerine taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından mahkum edilmesi üzerine temyizdir. Mahkeme, yüksek mahkemenin kararını bozarak, sanığın sadece taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verirken trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurmamıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Uyap ortamında yapılan incelemede, sanığın, 18/12/2014 tarihinde, 79 promil alkollü vaziyette sevk ve idare ettiği araçla yaralamalı trafik kazasına neden olmasından dolayı 14/04/2015 tarihli iddianame ile dava açıldığının, Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesince, 2015/208 Esas, 2017/248 Karar sayılı dosya kapsamında yapılan yargılama sonunda, 20/04/2017 tarihli karar ile taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedildiğinin, anılan mahkumiyet hükmünün, istinaf kanun yolundan geçerek 21/09/2017 tarihinde kesinleştiğinin görüldüğü, meydana gelen olayda, taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarının oluştuğu sabit ise de; 5237 sayılı TCK'nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında, alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, anılan maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise, üç kişinin yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüştüğü ve zarar suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Uyap ortamında yapılan incelemede, sanığın, 18/12/2014 tarihinde, 79 promil alkollü vaziyette sevk ve idare ettiği araçla yaralamalı trafik kazasına neden olmasından dolayı 14/04/2015 tarihli iddianame ile dava açıldığının, Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesince, 2015/208 Esas, 2017/248 Karar sayılı dosya kapsamında yapılan yargılama sonunda, 20/04/2017 tarihli karar ile taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedildiğinin, anılan mahkumiyet hükmünün, istinaf kanun yolundan geçerek 21/09/2017 tarihinde kesinleştiğinin görüldüğü, meydana gelen olayda, taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarının oluştuğu sabit ise de; 5237 sayılı TCK'nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında, alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, anılan maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise, üç kişinin yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüştüğü ve zarar suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.