Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3041 K.2018/2655
Özet: Uyuşmazlık, Asliye Ceza Mahkemesi tarafından taksirle yaralama suçundan yargılandırılan sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezasının 22/3. madde uyarınca arttırılması ve ardından SARM tarafından verilen temyiz itirazlarının incelenmesiyle ilgilidir. Mahkeme, sanığın hak yoksunluklarını dikkate almadan belirlenen hapis cezasını (1 yıl 14 ay 20 gün) koruyarak, uygulanacak yasal hükümleri ve cezai yaptırımın infazının bildirilmesini sağlar, ancak 53/1-3. maddesi ve 51/8. maddesine ilişkin eksiklikleri gidererek kararı düzeltir ve onaylar.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm: TCK'nun 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-7, 53/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması konusunda sanığa ek savunma hakkı verilmemesi, mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sırasında, sanığın alınan beyanında bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmuş olması karşısında, sonuç cezaya etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasından, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken, anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
2-Tayin olunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 51/8. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının (11). ve (12). bentlerinin hükümden çıkarılması, hükmün (10). bendin sonuna, “TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa bildirilmesine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm: TCK'nun 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-7, 53/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması konusunda sanığa ek savunma hakkı verilmemesi, mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sırasında, sanığın alınan beyanında bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmuş olması karşısında, sonuç cezaya etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasından, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken, anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
2-Tayin olunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 51/8. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının (11). ve (12). bentlerinin hükümden çıkarılması, hükmün (10). bendin sonuna, “TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa bildirilmesine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.