Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/10182 K.2019/7956
Özet: Uyuşmazlık, sanığın şerit ihlali sonucu meydana gelen trafik kazasından dolayı Taksirle Yara verme suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz gereğiyle ilgiliydi. Mahkeme, hatalı ceza maddeninin düzeltilmesiyle birlikte yargılamanın tekrar yapılmasına gerek kalmadan kararın bozulmasından ve “89/2‑b” yerine “89/2‑d” ifadesinin eklenerek kararın onaylanmasına karar verdi.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2-3-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın şerit ihlali yaparak sebep olduğu trafik kazası dolayısıyla kaza tespit tutanağının oluşa ve tarafların anlatımlarına uygun olduğunun anlaşılması karşısında; kusur durumunun tespiti amacıyla bilirkişi raporu alınması gerektiğinden bahisle bozma öneren tebliğnamedeki (1) numaralı görüşe ve sanık hakkında tayin edilen neticeten 7 ay 15 gün karşılığı adli para cezasının 225 gün olarak gün karşılığı da belirtilmek suretiyle hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından sanık hakkında belirlenen adli para cezasının ay üzerinden yapıldığından bahisle bozma öneren tebliğnamedeki (3) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusura ve sair nedenlere yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın kusurlu eylemi sonucu katılanın yüzünde sabit iz olacak şekilde yaralanmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 89/1 maddesi gereğince belirlenen temel cezanın, 89/2 maddesine göre yarı oranında artırım yapılması sırasında uygulama maddesinin 89/2-d yerine 89/2-b olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerine görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasındaki “89/2-b” ibaresinin “89/2-d” şeklinde değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2-3-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın şerit ihlali yaparak sebep olduğu trafik kazası dolayısıyla kaza tespit tutanağının oluşa ve tarafların anlatımlarına uygun olduğunun anlaşılması karşısında; kusur durumunun tespiti amacıyla bilirkişi raporu alınması gerektiğinden bahisle bozma öneren tebliğnamedeki (1) numaralı görüşe ve sanık hakkında tayin edilen neticeten 7 ay 15 gün karşılığı adli para cezasının 225 gün olarak gün karşılığı da belirtilmek suretiyle hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından sanık hakkında belirlenen adli para cezasının ay üzerinden yapıldığından bahisle bozma öneren tebliğnamedeki (3) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusura ve sair nedenlere yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın kusurlu eylemi sonucu katılanın yüzünde sabit iz olacak şekilde yaralanmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 89/1 maddesi gereğince belirlenen temel cezanın, 89/2 maddesine göre yarı oranında artırım yapılması sırasında uygulama maddesinin 89/2-d yerine 89/2-b olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerine görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasındaki “89/2-b” ibaresinin “89/2-d” şeklinde değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.