Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/927 K.2017/4597
Özet: Uyuşmazlık, taksirle öldürme suçundan sanığın ilk hapis cezasının geri bırakıldığı ve ardından yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı çarpıtılan mahkumiyet hükmüne dair temyiz iddialarını içerir; Mahkeme, 01.02.2013'te verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının geri bırakılması kararını ve 27.02.2013'te kesinleşen hükmü, ayrıca 13.11.2013 suç tarihine dayalı olarak verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasını, CMK 231/11 ve TCK 50–51 maddeleri çerçevesinde yeniden değerlendirip, adli para cezasına çevrilmiş hapis cezasının ilk paragrafındaki hata düzeltilerek hükmün onaylandığını belirlemiştir.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK'nın 85,62,50/4,50/1-a, 52. maddeleri ile CMK'nın 231/11. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünün açıklanması
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Mahkemece 01.02.2013 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 85,62. Maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün gün hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 27.02.2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Finike Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 106/1-1,43/1,62,53. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün suç tarihinin 13.11.2013 olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği ve yeniden suç işleyen sanık hakkında, daha önce verilen hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken hükmolunan hapis cezasının yasal zorunluluk bulunmadığı halde adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, delillerin eksik değerlendirildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin ''TCK'nın 85/1. maddesi'' olarak gösterilmesi gerekirken ''85'' olarak gösterilmesi;
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ilk paragrafındaki ''85'' ibaresinin ''85/1'' olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK'nın 85,62,50/4,50/1-a, 52. maddeleri ile CMK'nın 231/11. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünün açıklanması
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Mahkemece 01.02.2013 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 85,62. Maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün gün hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 27.02.2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Finike Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 106/1-1,43/1,62,53. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün suç tarihinin 13.11.2013 olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği ve yeniden suç işleyen sanık hakkında, daha önce verilen hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken hükmolunan hapis cezasının yasal zorunluluk bulunmadığı halde adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, delillerin eksik değerlendirildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin ''TCK'nın 85/1. maddesi'' olarak gösterilmesi gerekirken ''85'' olarak gösterilmesi;
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ilk paragrafındaki ''85'' ibaresinin ''85/1'' olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.