Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2237 K.2016/6861
Özet: Tamsamı Taksirle yaralama hükmü nedeniyle doldurulan 2014 mahkumiyet kararı, 26.06.2014’te yargıtay incelemesinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve 6099 sayılı Kanun hükümleri gereği bölücü bir adrese tebligat yapılmış olup usulsüz olduğu gerekçesiyle 20.04.2016’da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tecavüz kararının takdirinialması için tevdine gönderildi.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 89/2-a, 62, 51, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan mağdur ...'a yokluğunda verilen 26.06.2014 tarihli hükmün tebliği için katılanın duruşmada beyanı alınırken bildirdiği son adresine çıkarılan tebligatın taşındığı gerekçesiyle iade edilmesi karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11.01.2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne göre, katılanın mernis adresi araştırılarak, mernis adresinin bulunması halinde mernis adresine, bulunmaması halinde ise, Tebligat Kanunu'nun diğer hükümleri kapsamında tebliğ yapılması gerekirken, katılanın kovuşturma evresinde bildirdiği adresi esas alınıp, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre, gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve Dairemizin 07.10.2015 tarihli tevdi kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından, katılan mağdur ...'a gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilip, buna dair belgeler ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin ve bu konudaki ek tebliğnamenin eklenerek iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 89/2-a, 62, 51, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan mağdur ...'a yokluğunda verilen 26.06.2014 tarihli hükmün tebliği için katılanın duruşmada beyanı alınırken bildirdiği son adresine çıkarılan tebligatın taşındığı gerekçesiyle iade edilmesi karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11.01.2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne göre, katılanın mernis adresi araştırılarak, mernis adresinin bulunması halinde mernis adresine, bulunmaması halinde ise, Tebligat Kanunu'nun diğer hükümleri kapsamında tebliğ yapılması gerekirken, katılanın kovuşturma evresinde bildirdiği adresi esas alınıp, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre, gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve Dairemizin 07.10.2015 tarihli tevdi kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından, katılan mağdur ...'a gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilip, buna dair belgeler ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin ve bu konudaki ek tebliğnamenin eklenerek iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.