Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1963 K.2017/4445
Özet: Mahkeme, davacının maddi tazminat talebini reddederek 200 TL manevi tazminatı davalı Hazineden alıp davaca ödemeyi karara koymuştur.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: Maddi tazminat talebinin reddine, 200 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının maddi tazminat talebinin reddi, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davacı vekilinin yüzüne karşı 23/12/2014 tarihinde tefhim olunan kararın 1412 sayılı CMUK 310. maddesi gereğince 30/12/2014 tarihine kadar temyiz edilmesi gerekirken, 20/01/2015 tarihinde temyiz edildiği, hüküm tarihi itibariyle temyiz isteminin süresinde olmadığı, davalı vekilinin temyizi ile ilgili olarak ise 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince, davacı vekilinin temyiz isteminin ise 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: Maddi tazminat talebinin reddine, 200 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının maddi tazminat talebinin reddi, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davacı vekilinin yüzüne karşı 23/12/2014 tarihinde tefhim olunan kararın 1412 sayılı CMUK 310. maddesi gereğince 30/12/2014 tarihine kadar temyiz edilmesi gerekirken, 20/01/2015 tarihinde temyiz edildiği, hüküm tarihi itibariyle temyiz isteminin süresinde olmadığı, davalı vekilinin temyizi ile ilgili olarak ise 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince, davacı vekilinin temyiz isteminin ise 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.