Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/11802 K.2019/7128
Özet: Uyuşmazlık, 2863 sayılı Kanunun şartlarına aykırı tezkiye ve benzeri suçları yöneten yasal düzenlemeler çerçevesinde, sanığın hapis cezası ve adli para cezasıyla mahkum edilmesi ve denetim süresi içinde ikinci bir suç işlemesi üzerine yeniden yargılamaya ihtiyaç duyulması konusundaki davaya aittir. Mahkeme, 2863 sayılı Kanun hükümlerine göre sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün adli para cezasına çarptırılmasını, 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasını ve denetim süresince işlediği karşılıksız yararlanma suçunun sebep olduğu ikinci mahkumiyetin son kararının dikkate alınarak 61/1 ibaresinin 2
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: 2863 sayılı Yasaya muhalefet
Hüküm: CMK'nın 231/11 maddesi gereğince hükmün açıklanması ile
2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK’nın 62/1, 52/2-4,
53/1-a-b-c-d-e, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
2863 sayılı Kanuna aykırılık sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK’nın 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2010 tarihli ve 2010/384 esas, 2010/517 karar sayılı kararının 14/02/2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 30/04/2013 tarihinde TCK'nın 163/3. maddesinde tanımlanan karşılıksız yararlanma suçunu işlediği ve Harran Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 25/03/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2014 tarihli ve 2014/317 Esas, 2014/331 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (1) nolu bendindeki “65/b ” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, “2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: 2863 sayılı Yasaya muhalefet
Hüküm: CMK'nın 231/11 maddesi gereğince hükmün açıklanması ile
2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK’nın 62/1, 52/2-4,
53/1-a-b-c-d-e, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
2863 sayılı Kanuna aykırılık sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK’nın 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2010 tarihli ve 2010/384 esas, 2010/517 karar sayılı kararının 14/02/2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 30/04/2013 tarihinde TCK'nın 163/3. maddesinde tanımlanan karşılıksız yararlanma suçunu işlediği ve Harran Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 25/03/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2014 tarihli ve 2014/317 Esas, 2014/331 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (1) nolu bendindeki “65/b ” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, “2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.