Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10538 K.2018/5356
Özet: İçtihat Metni: Asliye Ceza Mahkemesi, 12. Ceza Dairesi 2016/10538 E. ve 2018/5356 K. davasında taksirle yaralama suçundan sanığı mahkum etmiştir; katılan vekil tarafından başlatılan temyiz talepleri pháp ek karar kaldırıldıktan sonra 10/05/2018 tarihli oybirliğiyle kararla kabul edilerek, mahkeme temyiz talebini reddeder.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle bir kişinin yaralanmasına
Hüküm: TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, katılan vekilinin temyiz isteğinin suç vasfına yönelik olduğu anlaşılmakla hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 21.04.2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:
Katılan vekilinin yüzüne karşı 29/03/2016 tarihinde tefhim edilen hüküm katılan vekili tarafından 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 07/04/2016 tarihinde tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 10/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç: Taksirle bir kişinin yaralanmasına
Hüküm: TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, katılan vekilinin temyiz isteğinin suç vasfına yönelik olduğu anlaşılmakla hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 21.04.2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:
Katılan vekilinin yüzüne karşı 29/03/2016 tarihinde tefhim edilen hüküm katılan vekili tarafından 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 07/04/2016 tarihinde tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 10/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.