Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/9031 K.2016/4464
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, taksirle yaralama suçundan sanığın 176 promil alkollü araçla suiistimaline ilişkin eylemini TCK 89/4, 22/3, 62. maddeleri çerçevesinde mahkumiyet olarak gözetirken, 2320 sayılı CMUK 321. maddesine dayanarak bu mahkumiyet kararı 18/03/2016’da oybirliğiyle bozmayı kabul etti.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/4, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
176 promil alkollü olarak idaresindeki araç ile seyri sırasında, ön ilerisinde seyreden mağdur ...’in kullandığı araca arkadan çarparak üç kişinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanığın, eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ancak, 19.12.2006 gün ve 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi hükmü nedeniyle, aynı Kanunun 89/1. maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralanan mağdurların şikayetten vazgeçmelerinin, bilinçli taksir halinde dahi geçerli bulunduğu, mağdurların tüm aşamalarda şikayetçi olmadıkları, sanığın da vazgeçmelere açıkça karşı çıkmaması dikkate alındığında; iddianame içeriği de gözetilerek 176 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın eyleminin TCK’nın 179/3. maddesinin yollamasıyla 179/2. maddede düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde taksirle yaralamadan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/4, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
176 promil alkollü olarak idaresindeki araç ile seyri sırasında, ön ilerisinde seyreden mağdur ...’in kullandığı araca arkadan çarparak üç kişinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanığın, eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ancak, 19.12.2006 gün ve 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi hükmü nedeniyle, aynı Kanunun 89/1. maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralanan mağdurların şikayetten vazgeçmelerinin, bilinçli taksir halinde dahi geçerli bulunduğu, mağdurların tüm aşamalarda şikayetçi olmadıkları, sanığın da vazgeçmelere açıkça karşı çıkmaması dikkate alındığında; iddianame içeriği de gözetilerek 176 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın eyleminin TCK’nın 179/3. maddesinin yollamasıyla 179/2. maddede düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde taksirle yaralamadan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.