Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/451 K.2015/4381
Özet: (1) Sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz ve mağdurların katılma hakları konusundaki uyuşmazlık; (2) Mahkeme, sanık ve müdafinin lehe hükümlerin uygulanmasını reddederek, mağdurların katılımını kabul edip, TCK 53/1 maddesinin ilgili bölümlerini çıkararak kararın bozulmasına ve yeniden yargılamaya gerek kalmadan düzeltme kararı verdi.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanan TCK'nın 89/4, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii ile mağdurlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 20/10/2014 tarih ve 2013/28829 E – 2014/20310 K. sayılı tevdii kararı ile CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca yaşı küçük mağdurlara vekil atanarak gerekçeli kararın vekile tebliği için dosyanın mahkemesine tevdiine karar verildiği, mağdurlara vekil atanarak, kararın atanan vekile tebliğ edildiği, mağdurlar vekilinin süresi içinde hükmü temyiz ettiği görülmekle, yaşı küçük mağdurların anne ve babasının sanıktan şikayetçi olduğu gözetilerek, mağdurların 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanmaları nedeniyle suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve vekilleri aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurların 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilin ise cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerinin çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanan TCK'nın 89/4, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii ile mağdurlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 20/10/2014 tarih ve 2013/28829 E – 2014/20310 K. sayılı tevdii kararı ile CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca yaşı küçük mağdurlara vekil atanarak gerekçeli kararın vekile tebliği için dosyanın mahkemesine tevdiine karar verildiği, mağdurlara vekil atanarak, kararın atanan vekile tebliğ edildiği, mağdurlar vekilinin süresi içinde hükmü temyiz ettiği görülmekle, yaşı küçük mağdurların anne ve babasının sanıktan şikayetçi olduğu gözetilerek, mağdurların 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanmaları nedeniyle suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve vekilleri aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurların 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilin ise cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerinin çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.