Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2533 K.2016/1727
Özet: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 20.02.2016 tarihlerinde, Davacı vekilinin 28.06.2012 dilekçesinde bildirilen suç soruşturması sonrasındaki beraat sonucunda 466 sayılı Kanun çerçevesinde talep ettiği 5.000 TL manevi tazminatı Davalıdan alarak davacıya ödemeye karar vererek, dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine oy birliğiyle hükmü kabul etti.
Mahkemesi Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm: 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.
Davacı vekilinin 28.06.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 28.01.2014 tarihli bozma ilamına kısmen direnilmesine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Yerel Mahkemece, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 28.01.2014 gün ve 2013/26460 Esas – 2014/1768 Karar sayılı bozma ilamına karşı, 30.04.2014 tarihli oturumda kısmen direnme kararı verildiği, verilen hükmün yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı veya bozma kararına karşı eylemli olarak uyulup uyulmadığının değerlendirme yetkisi Yargıtay Ceza Genel Kuruluna ait bulunduğundan, dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine 10.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm: 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.
Davacı vekilinin 28.06.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 28.01.2014 tarihli bozma ilamına kısmen direnilmesine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Yerel Mahkemece, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 28.01.2014 gün ve 2013/26460 Esas – 2014/1768 Karar sayılı bozma ilamına karşı, 30.04.2014 tarihli oturumda kısmen direnme kararı verildiği, verilen hükmün yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı veya bozma kararına karşı eylemli olarak uyulup uyulmadığının değerlendirme yetkisi Yargıtay Ceza Genel Kuruluna ait bulunduğundan, dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine 10.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.