Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/9127 K.2015/3112
Özet: Taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararının temyiz edilmesi incelenerek, delillerin bütün olarak değerlendirilmediği ve sanığın hareketlerinin taşıyıcı olmadığı gerekçesiyle, 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK hükümleri üzere mahkeme kararını bozmaya karar verdi.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın katılana çarpmadığına, delillerin bütün olarak değerlendirilmeden sanık aleyhine karar verildiğine, mağdurun yaralanmasının eski kırıklar olduğuna, yaşlılıktan kaynaklandığına, gerekçe gösterilmeden teşdit uygulandığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve ehliyetin geri alınmasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki aracıyla gündüz vakti, tek yönlü, düz, eğimsiz, meskun mahaldeki yolda sola dönüş yaparak benzinlik çıkışından benzinliğe girdiği sırada sağından karşıya geçmeye çalışan yayaya çarptığı olayda, sanığın sola dönüşünü yasaklayan herhangi trafik işareti ya da levhası bulunmadığı, bu nedenle bilinçli taksirin koşullarının oluşmayacağı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın katılana çarpmadığına, delillerin bütün olarak değerlendirilmeden sanık aleyhine karar verildiğine, mağdurun yaralanmasının eski kırıklar olduğuna, yaşlılıktan kaynaklandığına, gerekçe gösterilmeden teşdit uygulandığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve ehliyetin geri alınmasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki aracıyla gündüz vakti, tek yönlü, düz, eğimsiz, meskun mahaldeki yolda sola dönüş yaparak benzinlik çıkışından benzinliğe girdiği sırada sağından karşıya geçmeye çalışan yayaya çarptığı olayda, sanığın sola dönüşünü yasaklayan herhangi trafik işareti ya da levhası bulunmadığı, bu nedenle bilinçli taksirin koşullarının oluşmayacağı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.